تاریخچه ایمپلنت

فوشارد که پدر علم دندانپزشکی لقب گرفته است برای نخستین بار در سال 1728 دستور العمل مفصلی برای ترانسپلنت و replantationدندانها ارائه نمود. دانشمندان بسیار دیگری نیز علی رغم نبودن اطلاعات کافی در زمینه مسائل ایمونولوژیک و همچنین عدم رعایت مسائل بیومکانیک که در مجموع سبب شکست این نوع درمانها می گردیده است ، تلاش نمودند تا به گونه ای دندانهای از دست رفته را به بهترین شکل جایگزین نمایند.

در کنار تلاش جهت جایگزینی دندانهای از دست رفته توسط دندانهای طبیعی خود فرد یا دیگران ، سعی زیادی گردید تا دندانهای از دست رفته توسط ایمپلنتهای آلوپلاستیک جایگزین گردند. از نخستین شواهد بدست آمده در کشورهای حوزه آمریکای لاتین فعلی به نخستین ایمپلنتهای دندانی از جنس سنگ برمی خوریم.

همانطور که انتظار می رود نخستین ایمپلنتهای دندانی نوین در اوایل قرن نوزدهم میلادی و از جنس طلا ساخته شده اند. Maggioliرا به عنوان اولین نفر در این راه معرفی کرده اند. وی از اصطلاح Gold rootsیا ریشه های طلایی برای ایمپلنتهای خود استفاده نمود.

در اواخر دهه سی قرن گذشته برادران Strockنخستین ایمپلنتهای دندانی با طرح پیچ را در داخل فک انسان قرار دادند. جنس این ایمپلنتها از وایتالیوم بود و برای جایگزینی تک دندانی مورد استفاده قرار می گرفت.

در نیمه های قرن بیستم مطالعات بسیاری در زمینه های مختلف علم ایمپلنتولوژی صورت گرفت. بخشی از این بررسی ها معطوف شد به استفاده از مواد مختلف برای بالا بردن موفقیت درمانهای ایمپلنت. به این ترتیب استفاده از فلزات مختلف از جمله آلیاژهای کروم کبالت ، استیل ضد زنگ ، وایتالیوم ، Stellite، تایتانیوم ، تانتالوم و … مورد آزمایش قرار گرفت. همزمان بررسی روی ایمپلنتها یی با جنس غیر فلزی نیز ادامه پیدا کرد. نتیجه این تحقیقات پیدایش ایمپلنتهایی از جنس آکریلهای رزینی ، سیلیکونی ، پوششهای پلاستیکی بر روی ایمپلنتهای فلزی و ایمپلنتهای سرامیکی و ترکیبات مختلف اکسید آلومینیوم بود. هیچکدام از این ایمپلنتها نتایج کلینیکی قابل قبول به همراه نداشتند.

بخش دیگری از تحقیقات روی طراحی شکل ایمپلنتها متمرکز گردید. ارائه و تکمیل طراحی های مختلف از جمله ؛ ایمپلنتهای فنری شکل ، ایمپلنتهای مشبک و سبدی شکل ، ایمپلنتهای پیچی شکل، ایمپلنتهای تو خالی و تو پر ، ایمپلنتهای سوزنی شکل و … سبب شد آگاهی دانشمندان در زمینه های مختلف ایمپلنتهای .دندانی بطور قابل ملاحظه ای افزایش یابد.

بطور خلاصه می توان به مهمترین نتایج در این زمینه به شرح زیر اشاره نمود:

  • Beniam(1959): ایمپلنت 
  • Tubular، Chercheve (1959): ایمپلنت 
  • Hollow Screw، Lehman (1960):  ایمپلنت حلقوی قابل انبساط ، 
  • Linkow & Edelman (1965): ایمپلنت 
  • Hollow Cylinder، Trattner (1968): ایمپلنت 
  • Coil Spring، Linkow (1970): Vent – Implant، Azoulary (1970): ایمپلنت دو شاخه ای ، 
  • Tramonte (1971): ایمپلنت 
  • Drive Screw، Scialom( اوایل دهه هفتاد ) : ایمپلنت Tripodal pinو … 

همزمان با این مطالعات آزمایش بر روی گونه های دیگر ایمپلنتها – غیر از ایمپلنتهای داخل استخوانی – نیز ادامه داشت. طراحی و کاربرد ایمپلنتهای Subperiosteal  ، انواع Root Stabilizerها ، ایمپلنتهای  Transmandibularو ایمپلنتهای مخاطی از نتایج چنین تحقیقاتی بود.

 یکی از مهمترین انواع ایمپلنتهای داخل استخوانی در اثر تلاش Linkowدر سال 1967 به دنیای دندانپزشکی معرفی شد. او با مطالعه بر روی ریجهای استخوانی با عرض باکولینگوالی و ارتفاع کم به این نتیجه رسید که برای جایگزینی دندانها در چنین شرایطی نیاز به طرح متفاوتی از ایمپلنتها وجود دارد. به این ترتیب ایمپلنتهای Blade Shapeیا تیغه ای طراحی گردیدند. در نتیجه برای اولین بار به جای ایمپلنتهای عمودی ، ایمپلنتهای تیغه ای افقی که دارای سوراخ هایی برای نفوذ و رشد استخوان از میان بدنه ایمپلنت بودند ، به کار گرفته شدند.

استفاده از طرح های افقی به جای شکل عمودی ایمپلنت از جمله زمینه هایی می باشد که تا امروز نیز ذهن بسیاری از محققین را به خود مشغول نموده است. از جمله معروف ترین این ایمپلنتها ، Disk Implantطراحی شده توسط Scortecciدر اواسط دهه هشتاد میلادی می باشد. به این ترتیب ایمپلنتها به جای آنکه از سطح فوقانی ریج وارد استخوان شوند بصورت لترالی در داخل استخوان قرار می گیرند. بررسی ها بر روی کاربرد چنین ایمپلنتهایی هنوز ادامه دارد. 

در کنار کار بر روی جنس و طراحی ایمپلنتها ، محققین بسیاری در زمینه کاربرد کلینیکی ایمپلنتها نیز مطالعه نمودند. ارائه دستورات کلینیکی جهت جایگزاری ایمپلنتها ، چگونگی آماده ساختن ریج بی دندان برای قرار دادن آنها ، استفاده از دریلهای مختلف ، کاربرد ابزارهای دستی گوناگون ، نحوه طراحی و قرار دادن پروتز بر روی ایمپلنتها ، ملاحظات خاص بیولوژیکی و بیومکانیکی در ایمپلنتها و … از جمله نتایج این تحقیقات می باشد.

در کنار این تحقیقات وسیع ، مطالعات پروفسور برانمارک و همکارانش در این زمینه که در اوایل دهد هشتاد میلادی منتشر گردید درمانهای ایمپلنت را بیشتر و بیشتر به شکل قابل قبول و با پیش آگهی تعریف شده در اختیار ما گذاشت. مرور این مطالعات را به ادامه سلسه مطالب دانش ایمپلنت در شماره های آینده واگذار می نماییم.

هم اکنون با ما تماس بگیرید...
فارسی